• vv Succes

Succes-clubicoon debuteerde op zondagse schoenen

HIPPOLYTUSHOEF Het zal een zeldzaamheid zijn dat iemand 75 jaar lid van een vereniging is, maar de staat van dienst die Sietzo IJzer in driekwart eeuw heeft opgebouwd bij Succes, is vast een nog grotere uitzondering. Reden om het 86-jarige clubicoon eens in het zonnetje te zetten en dat gebeurde zondag tijdens de nieuwjaarsreceptie.

IJzer werd lid in 1943; je mocht toen pas op 12-jarige leeftijd beginnen, bij de aspiranten. Maar toen had hij zijn eerste wedstrijd al gespeeld. Als elfjarige stond hij eens bij de aspiranten langs de lijn en elftalbegeleider Arie Hoogesteger zei dat hij wel mee kon spelen, omdat hij een mannetje tekort kwam. Op zijn zondagse schoenen betrad IJzer het veld. Vanaf dat moment ging het snel. Hij werd gewaardeerd om zijn techniek als veldspeler, maar bleek ook keeperskwaliteiten te hebben. Hij verdedigde als zeventienjarige het doel van het vijfde elftal, toen de doelman van het eerste in een vormcrisis belandde. De Engelse trainer Lawrence, die Succes destijds had, durfde het aan hem de plek onder de lat te geven. Van 1948 tot 1964 speelde hij in het eerste; na een jaar overigens weer als veldspeler. IJzer behoorde tot de roemruchte generatie die in 1962 promoveerde naar de toenmalige derde klasse KNVB - het hoogste niveau dat de club ooit haalde - na een zege op Bloemendaal, voor zo'n tweeduizend toeschouwers op het toen pas twee jaar oude complex aan de Belt.

Bijna veertig jaar was IJzer jeugdtrainer; als speler werd hij gewaardeerd om zijn techniek en daarna moet honderden jongens de fijne kneepjes van het voetballen hebben bijgebracht. Twee van hen brachten het tot de eredivisie, namelijk de zo jammerlijk jong gestorven Adriaan Hoogesteger en Donyell Malen, die nu als een van de grote talenten van PSV wordt beschouwd en zijn roots niet is vergeten. Diens moeder Mariska overhandigde IJzer een shirt van PSV en een uitnodiging voor een thuiswedstrijd in Eindhoven.

Ook was IJzer nog leider van het tweede elftal, stond hij jaren in de kantine en was hij bestuurslid; dat laatste maar kort, want het ging moeilijk samen met zijn zuivelzaak. Hij werd voor zijn vele activiteiten beloond met het erelidmaatschap van de club, waar hij nog ieder weekeinde langs de lijn staat, zowel bij de senioren als bij de jeugd.